NAPOLEONS DOUANIERS

  ..paramilitaire eenheden, zwaar bewapend,

  in grote steden zelfs gelegerd in hun eigen kazernes..

 

 

-In 1804 richtte Napoleon zijn Douanes Imperiales corps op, ex-soldaten en veteranen konden hierin dienst nemen.

Gevraagd werd een militair verleden van meer dan zes jaar. Iets wat men moest bewijzen door het aan leveren van

de  papieren  die een  soldaat meekreeg via het ministerie van  oorlog  bij  zijn  afzwaaien, ook  werden  aanvragen

gecontroleerd  bij het  ministerie van  oorlog zelf.  De mannen werden gekleed in een  zeer  donkergroen  uniform,

voorzien van zilveren knopen met de Franse adelaar en het alziende oog.

 

De Douanes Imperiales (keizerlijke douanes) waren onderdeel van het ministerie van handel en manufacturen,

zodoende waren  in dienst  genomen  mannen  geen  militairen  meer, maar  feitelijk  ambtenaren in  uniform,

paramilitaire  eenheden, zwaar bewapend, in de grote steden zelfs gelegerd in hun eigen kazernes.

 

 

Originele douaniers sjako (douanemuseum Bordeaux)

 

 

 

  ..op het water voeren kleine en grote douanes

  schepen en controleerden de schepen..

 

 

Douanes tamboer 1804-1810

 

 

 

 

 In  1806 wordt  er  gestart  met  de Continentale  blokkade  tegen de  Britse Eilanden,

alle   goederen   die  werden  geproduceerd  in  Engeland  of haar  koloniën  werden

verboden in het Franse keizerrijk e haar satelliet staten. Via een  economische

wurging  probeerde Napoleon de Engelse economie dusdanig   te  verzwakken  dat 

deze vroeg of laat door geldgebrek vrede wilden sluiten met Frankrijk.

 

Om deze enorme blokkade goed uit te kunnen voeren werd het Keizerlijke douanes

corps flink uitgebreid met meer manschappen.  Uit  allerlei landen werden  mannen

 aangenomen,  uit  landen  zoals:  Nederland,  België,   Duitsland, Italië, de Keizerlijke

douanes  ging  multicultureel.

 

Om hun taken goed uit te kunnen voeren kreeg het douanes corps hoge volmachten 

mee  van  keizer  Napoleon,   de  hoogste  rang  binnen  de keizerlijke  douanes  (de

douanes  secretaris generaal) legde  dan  ook rechtstreeks  verantwoording  af  bij

de keizer zelf.

 

Bij het opstarten van de blokkade  werden overal aan de grenzen van het Franse rijk

 zogenaamde   'douane linies'   opgezet'.  Deze   linies  vormden een   barrière   van

 kleinere   douane   posten,  tegen  smokkelaars  en   hun verboden goederen.  Deze

linies  liepen langs  de  land grenzen,  langs  de kusten  en  grote  rivieren,  alles werd

 in het  werk gesteld  om  de Engelse goederen  tegen  te   houden.

 

Op het water voeren  kleine en grotere douanes schepen (vaak bewapend met

kanonnen) en  controleerden  de  schepen.  In  grote  handelsplaatsen en havens

verschenen grote douanes kantoren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                                                                   Sabel van een douanes officier

 

 

 

  ..nog nooit in de menselijke geschiedenis werd

  op een dergelijke grote schaal goederen gesmokkeld..

 

 

 

 

 

Decreet van de Douanes Imperiales,

uitgegeven te Amsterdam in 1810

 

 

 

 

 

..Door  de  blokkade werden de  schaarse  goederen uit  Engeland  steeds

meer gevraagd. Prijzen  gingen flink  omhoog en  er  werd steeds meer gesmokkeld. Via smokkelroutes ter land en zee probeerden smokkelaars

de verboden goederen  Frankrijk binnen te brengen.

 

De  nummers van de aantallen  smokkelaars  en  hoeveelheid

smokkelwaar was echt duizeling wekkend hoog, nog nooit in

de  menselijke  geschiedenis  werd  op  een  dergelijke  grote

schaal goederen gesmokkeld door zo velen!

 

De smokkelaars  vormden  steeds  meer  bendes,  vaak  bewapend  en 

heel  goed bekend in de contreien  waar  ze opereerden.  De douaniers

 waren  altijd  in  de  minderheid,  ook wisten  de  smokkelaars  precies 

waar hun posten lagen, zelfs vaak ook hoe laat ze hun rondes  maakten

en waar ze  controleerden,  informatie  verkregen  via  de plaatselijke,

noem het spionnen..

 

Naargelang  de  blokkade  langer ging  duren  en  prijzen  van  Engelse

  goederen  steeds  meer  stegen  namen  de  smokkelaars  ook  steeds

meer risico's om de dure goederen toch  maar de grens over te krijgen

ondanks  de aanwezige  douaniers.  Het geweld nam toe..

 

Ook was het nog eens zo dat door  hun opgelegde taken  de  douaniers

nergens populair  waren. Zo werden Douane brigades (vaak bestand uit

ongeveer acht tot tien man sterk) verrast in  het  veld,  beschoten,

betrokken in vechtpartijen. Douane posten werden nachts aangevallen.

 De  douaniers werkten in een zeer gevaarlijke omgeving.

 

 

               

Originele Douanes Imperiales knoop

 

 

 

  ..De douaniers werden door  hun goed functioneren

  steeds meer ingezet voor andere taken en ontwikkelde

  zicht tot een allround corps..

 

 

 

 

Douanes Matroos (matelot)

 

 

 

 

Douaniers waren geen lieverdjes, maar vaak geharde soldaten, die al menig

gevaar  hadden  meegemaakt  in hun militair  verleden.  Daarop  werden  ze 

ook  geselecteerd.  Napoleon  verwachte  veel van  zijn  douaniers  en  de

mannen waren zich hier van bewust en voerden hun taken zo goed als kon

uit.

 

De aanval  tegen smokkelwaar en smokkelaars  werd  versterkt.  Douaniers

konden  nu  eenheden  van  het  leger  oproepen  in hun  strijd tegen  de

Engelse goederen,  weigering  van de leger troepen werd zwaar bestraft.

Voorts werden de douaniers in  hun taken ondersteund door de

Gendarmes en Nationale Garde.

 

Er  werden  grootscheepse  razzia's  opgezet  in  de steden waar veel werd

gesmokkeld, douaniers hielden raids op vijandelijk  gebied  om  de  aldaar

aanwezige Engelse goederen te vernietigen of mee te nemen, de aantallen

douaniers werden ook weer steeds meer opgeschroefd.

 

De keizerlijke douanes ging daarbij zo systematisch goed te werk dat via

de geïnde accijns, in beslag genomen goederen enzovoorts, miljoenen

francs jaarlijks in de Franse staatskas vloeiden, geld dat keizer Napoleon

goed kon gebruiken in het kunnen voortzetten van de oorlog.

 

De  douaniers  werden  door  hun goed functioneren  steeds meer ingezet

voor andere taken en ontwikkelde zich in de jaren tot een allround corps,

met geharde ervaren mannen in dienst.

 

Ze moesten deserteurs opsporen, functioneerden als lijfwacht voor hoge

officieren, werden ingezet tegen oproer en rebellie. Napoleon nog steeds

vol van zijn goed functionerende douaniers wilde zelfs eenheden van de

douanes plaatsen in zijn eigen garde.

 

 

 

 

  ..Speciale douanier scherpschutters bemanden enorme

  geweren op houten constructies en schoten op officieren

  en tamboers van de vijand..

 

 

-In latere jaren van Napoleons keizerrijk loopt het dan spaak (1812), de tocht naar Rusland wordt een enorme

ramp voor het leger, vele tienduizenden sneuvelen of verhongerden. Napoleon benodigde  snel  een nieuw

leger om de Russische   en  weer  in  opstand  gekomen  Pruisen  tegen  te   houden,  liefst al  op  Duits  grond

gebied.  Douanes eenheden, al  militair ingezet  vanaf  1804  worden opgeroepen om het overgebleven leger

te ondersteunen in de gevechten.  Douane  brigades worden  samengevoegd tot  compagnie  groottes

(ongeveer  120 man) en trokken in hun donkergroene 'tenue de campagne' uniformen op richting Oosten, de

Pruis en Rus tegemoet.

 

Er volgen vele  zware  gevechten op het Duitse grondgebied (1813). De samengestroomde douaniers  worden  o.a.

als garnizoen eenheden ingezet in grote steden zoals Hamburg. In Hamburg verdedigden de douaniers de enorme

stadswallen,  speciale  douanier  scherpschutters  bemanden enorme  geweren op houten constructies en schoten

op  officieren  en tamboers  van  de vijand. In de haven van Hamburg lagen douane kanonneer boten die de vijand

onder vuur namen.

 

Elders in  Duitsland  vochten  de  douaniers mee  bij  de  herovering  van  Luneburg,  ondersteunden  het  leger 

als  schermutselaars  op  het  veld,  avanceerden  voorop  de  legereenheden,  als  scouts  hielpen  zij  de  weg 

voor  te bereiden  voor de hoofdmacht.  Bij  een  gevecht  tussen  (naar  Russische zijde overgelopen  Saksische

 eenheden) bestaande  uit  bijna  5.000  soldaten  en  een  eenheid  van  bijna  900 douaniers  (aangestuurd  door

een  douanes directeur), wonnen deze laatste de slag, waarvoor de douane directeur het 'Legion d'Honneur'

kreeg.

                               

 

 

 

 

 ..Door hun militaire acties kregen de douaniers al gauw

  verschillende bijnamen, zoals de 'Chasseurs Vert'

  (de groene jagers)..

 

 

 

 

  Douanier (prepose) in campagne tenue

  1806-1815. Er werd ook zwart leerwerk

gebruikt om nog minder op te vallen.

 

 

 

 

Door al deze variatie  in  taken  en  manier van vechten als tirailleurs was  dan

ook  bij de douaniers  een hogere mate van  intelligentie vereist en een meer

onafhankelijk  denken. Niet  langer  een onderdeel  van een hersenloze robot

in  een  afgesloten  'stop  en  loop'  formatie,  alleen  bewegend  en schietend

op orders).

 

In  een  open  formatie  probeerden  deze  binnen  de  vijandelijke  linies  voor

onrust te zorgen, door deze veelal op de flanken aan te vallen en hun vuur  vaak

 concentreerden   op alleen de  vijandelijke  officieren  en  tamboers.Door hun

  militaire  acties kregen de douaniers  al gauw verschillende bijnamen, zoals de

 'chasseurs vert' (de groene jagers).

 

Vele  douaniers  sneuvelden op het Duitse grondgebied, na de slag om Leipzig

(16-19 oktober 1813) werd het Franse leger dan vernietigend verslagen en moest

zich  terugtrekken tot  aan  de Franse grenzen. In Nederland werden  de  weinige

nog  aanwezige troepen  bevolen om zogenaamde sper vestigingen  op  te zetten

om de vijand tegen te houden. Douane eenheden waren toen nog veel aanwezig

in  Nederland, de  samengevoegde  compagnieën  ondersteunden het leger en

maakten deel uit van de garnizoenen die de sper vestigingen bemanden. Ook

Nederlanders in dienst van de Keizerlijk douanes (hun aantal loopt in de duizen-

den) nemen hieraan deel.

 

Begin 1814 verzamelde het Franse leger zich in huidig België en de franse grens.

De   Continentale  blokkade is  dan al  uit  elkaar   gevallen en  de  overgebleven

douanes eenheden worden alleen nog  militair ingezet.  Ze maken deel uit van

garnizoenen  die  de  steden  verdedigen,  ook in het garnizoen  van  Antwerpen

dat tot na de oorlog stand hield.

 

 

 

 

-Napoleon met zijn troepen, campagne 1814

 

 

 

  ..Op 6 April 1814 geeft Napoleon zich over..

 

 

..Op 6 april 1814 geeft Napoleon zich over, pas echter na hevige gevechten op Frans grondgebied waarbij nog

menige slag door de Franse legers wordt gewonnen, maar de overmacht is te groot. Napoleon vertrekt naar

Elba en de vrede wordt gesloten. De nog ingesloten leger garnizoenen (o.a. nog in Coevorden) mogen vrijuit

gaan en terugkeren naar hun vaderland.

 

Napoleons zijn geliefde keizerlijke douane wordt ontbonden, de adelaar verdwijnt van de sjako's en knopen,

ervoor in de plaats komt  een  nieuw,  klein  gelijkend  douanes corps, de zogenaamde 'Douanes Nationales'

(Nationale Douanes). Vele douaniers worden ontslagen en  verdwijnen  als ooit  trots  douanier dienend voor

de keizer  de  goot  in.. door de vrede en flink  ingekrompen  Franse  grondgebied  is er  geen  vraag meer naar

ex soldaten en douaniers..

 

 

 

-Douaniers bewaken een stadspoort in 1809

 

 

 

  ..Op 1 April 1815 gebeurt het geheel onverwachte.

  Napoleon keert met een klein legertje van getrouwen

  terug op Frans grondgebied..

 

 

 

 

 

 

Op  1 april 1815  gebeurt  het  geheel onverwachte. Napoleon keert

met een klein legertje van getrouwen terug op Frans grondgebied.

De burger  bevolking,  die weer genoeg heeft van  koning  Lodewijk

en zijn monarchie, verwelkomt de herrezen keizer met open armen.

 

Troepen gestuurd door  Lodewijk om  Napoleon en zijn  privé leger

tegen  te  houden,  slaan om  en lopen over naar  het  kamp van de

voormalige keizer, roepend 'Vive l'Empereur!' (leve de keizer).

 

Triomfantelijk keert Napoleon terug in Parijs, Lodewijk is dan onder

tussen  weer  gevlucht  naar  het  buitenland.  In  rap  tempo  bouwt

Napoleon het  leger weer  op,  begin  Juni  verschijnt een document

waarop  vermeld alle troepen die hem tot beschikking staan,  onder

hen  12.000  douaniers, die worden  ingezet als 'schermutselaar'

eenheden.

 

Ook werd het  keizerlijke douanes corps opnieuw  opgericht  en

herrijst  de  adelaar  weer op de uniformen van de douaniers.

 

 

 

-Douanier a cheval (te paard). De douanes hadden ook eigen bereden

eenheden te paard, die snel konden ingrijpen. Deze droegen ook hun

eigen donkergroene uniformen.

 

 

 

 

  ..De impact die de douaniers over de hele Napoleontische

  periode hebben gehad is enorm, veel groter dan de zo vaak

  beschreven taken van een enkele leger eenheid..

 

 

Dan volgt de slag om  Waterloo,  Napoleon  verliest,  veelal veroorzaakt door onkunde binnen zijn eigen

generale  kader.  Het  Franse  leger moet  zich  terugtrekken,  achtervolgt  door  veelal  Pruisische  legers.

Weer volgt een periode van maandenlange gevechten tegen een superieure vijand, douaniers verdedigen

de  steden  mee,  velen  sneuvelen  hierbij.  De gevechten  gaan  zelfs  door  tot  eind  1815  (november),

5 maanden na Waterloo.

 

Eind 1815, na het neerleggen van  de  wapens  wordt  voor  de  tweede keer de keizerlijke  douanes

ontbonden, zuiveringen worden deze keer wel doorgevoerd, alle pro Napoleon gezindten worden

ontslagen uit dienst. Het eens zo trotse Keizerlijke douanes corps houdt voorgoed op te bestaan en

wordt vervangen.  Hun  korte  maar  rijke geschiedenis wordt vergeten, mede veroorzaakt door een

enorme brand, die het hele douane archief in Parijs, veranderd in as, eind 19e eeuw.

 

Echter door een enkele kleine zwart wit tekening  en het enthousiasme van enkele re-enactors is dit

stukje interessante geschiedenis opnieuw tot leven gewekt. De impact die de douaniers over de hele

Napoleontische periode hebben gehad was enorm, veel groter dan de zo vaak beschreven taken van

een enkele leger eenheid zoals bijvoorbeeld Napoleons Garde.

 

 

 

-Door het moeten uitvoeren van de Continentale blokkade tegen Engelse goederen

waren de douaniers niet erg populair in de Hollandse provinciën, na hun vertrek in

1813 verschenen dan ook enkele spotprenten in de Hollandse krantjes.

 

 

 

Startpagina - Vereniging - Agenda - Uitbeelding - Foto's - Uniformen

 

Contacteer Ons